Stuifzanden verdwijnen door stikstof, mos en bos.
Tja, dat is wellicht vervelend, ik bedoel, ik vind de Drunense Duinen ook erg mooi, ook zeker de stuifzand gedeeltes, maar toch wringt het artikel bij mij.

Zandverstuivingen ontstonden door overbegrazing en het gebruik van heideplaggen voor het bemesten van akkerland, en hebben zich daarna door de wind kunnen uitbreiden.

Ok, dus we hebben ze als mens veroorzaakt door slecht om te gaan met de natuur, dat lijkt me geen plus-punt.

Zandverstuivingen verdwijnen echter zonder gericht beheer.

Dat zal best zo zijn, maar de vraag is of dat ‘erg’ is en dan bedoel ik erg voor de natuur in z’n geheel, niet erg voor de mensen die de duinen zo mooi vinden, zoals ikzelf.

Hierdoor verdwijnen ook kenmerkende dieren zoals de Zandoorworm en de Lentevuurspin.

Juist, dat is inderdaad heel jammer voor die soorten, maar de natuur is nu eenmaal hard, met een reden. De natuur heeft denk ik zelfs alleen de sterkste soorten nodig om straks voldoende veerkracht te hebben als de mens de aarde zover verpest heeft dat wij er niet meer kunnen leven.
Ja, diversiteit is belangrijk, maar niet heilig. Daarbij weet de natuur zelf veel beter welke soorten bij deze tijd passen.

We blijven maar arrogant denken dat we het beter weten, we blijven maar denken dat we moeten bepalen hoe de natuur er uit moet zien. Dat heet in mijn beleving geen natuurbescherming maar natuur-ontwrichting.